روال عمومی زندگی یک پسر جوان در ایران:

1. عبور از غول کنکور کارشناسی

2. تا میای نفس بکشی و مهارت های زندگی رو یاد بگیری، میشه کنکور ارشد(تقریبا 23 سالگی)

3. بعدش گرفتن مدرک ارشد(تقریبا 25 سالگی)

4. و دست آخر، خدمت مقدس(؟) سربازی (تا 27 سالگی)

5. شروع فاز صفر زندگی یعنی بی کاری و بی پولی و خستگی این راه مسخره. تازه باید بری ببینی نقش ات تو کجای این جامعه تعریف شده؟! (27 سالگی)

پ.ن1: خوشم میاد هیچ کی به این روند مسخره اعتراضی نداره! و همه همیشه سر صحنه ها حضور دارن!

پ.ن2: مگه این نظام چی کار برا من کرده که 2 سال از بهترین لحظات عمرم رو زیر دست یه مشت احمق (غالبا احمق) بگذرونم؟

پ.ن3: آها ببخشید، یادم رفته بود اینجا ایرانه! (پیمان: شوخی کرد!)