دیگه توان و یا شاید جرأت فکر کردن و باور کردن چیزای مهمی که اساس زندگی هستن رو ندارم. فقط دنبال یه سرگرمی هستم که منو یاد این چیزای مهم نندازه. شاید هم اصلا شیوه فهمیدن و باور داشتن این اصول رو بلد نیستم. شاید اصلا به شیوه ای نیاز نداشته باشه. شاید اصلا شیوه ای وجود نداشته باشه. شاید اصلا اصلی وجود نداشته باشه. شاید . . . و شاید . . . و شاید . . .

پ.ن: زیاد جدی نگیرید. نوشتن این جملات تو وبلاگ هم فقط جنبه سرگرمی برام داره! البته کمی هم برام آرامش بخشه.